• Dierenrubber 2015

    ‘Mochten wij mensen gegoten zijn, dan is dat uit dierenrubber. ‘Dierenrubber’ vertelt in gedichten van onze natuur: het intuïtieve pad, de zintuiglijke waarneming en daarmee al denkend en schrijvend de paradox van het geschreven woord als rationeel vehikel van  voelen, waarnemen en liefhebben.  ‘Dierenrubber’ is geschreven als een reisboek waarin de bestemmingen in tijd en plaats variëren, en tegelijkertijd universeel zijn. Bestemmingen die je verderop brengen en tegelijkertijd dichter bij jezelf.

    Maar ‘Dierenrubber’ is vooral een interactief fotoboek waarin de beelden zijn opgebouwd uit de pixels van de taal die bij elke waarneming weer opnieuw worden gerangschikt tot unieke beelden. Dierenrubber is a living thing’.

    Flaptekst gedichtenbundel ‘Dierenrubber’ die in 2015 verscheen bij uitgeverij FreeMusketeers en beschikbaar is via onder meer je boekhandel en online boekwinkels.

  • de bruin geschilderde jongens
    hebben hun granieten surfplank
    in de geelgroene katoenen zee gegooid
    en wachten nu op de neongolf die hen ver op de kust zal werpen

    ik ben verward en
    sleep mijn gietijzeren slippers door het gepolijste zand
    juist op het moment
    dat de zon het
    water zo dun heeft gemaakt
    dat het door de golven sijpelt

    op die plaatsen
    groeit al tijden
    gras van een bijzonder soort

     

    Beiramar, 18 juli 2008

  • in Terespol
    waait het
    tegen mijn zin in
    van de dichtwaaiende hekken
    evenals de ramen

    mensen trekken hun ritsen aan
    en verdwijnen uit het hogedrukgebied
    van de controlerende medemens
    die met een pseudo-goddelijke opdracht
    mij de maat neemt
    terwijl stempels loskomen van papier
    en ik mij gelukkiger voel dan ooit

    zij zullen mij nooit kennen

     

    Terespol 3 juli 2009

  • ramadan 2012 in de Himalaya

    ik wist niet tot vandaag
    dat bergen zo groot kunnen zijn
    en zo plat
    zonder zicht op wie en wat
    hen overeind houdt
    en recht doet aan de voorspelbaarheid
    van de ondergaande zon
    waarmee een zekerheid van op donkere tijd
    een warme maaltijd
    in deze ramadan van rondzingende moskeeën
    en wapperende shawls
    van op stoffige scooters
    rondrijdende
    jonge knappe moslimvrouwen

     

    Srinagar, 3 augustus 2012

  • New York 4

    in deze mooie stad
    van ogenschijnlijk saai
    rationele eenvoud
    ontbreekt het verhaal
    dat ik jou zou vertellen
    als je er nog zou zijn
    daar elders
    niet wetend dat ik dit nu
    hier denk
    en desondanks
    later
    toch aan je zou zeggen

    jouw oogopslag
    die er zou zijn
    als dit allemaal zou gebeuren
    ontbreekt ook
    en ik vraag mij af
    wat te doen met dit verhaal

    het is er niet

     

    New York, 28 april 2009

  • Icarus’ love

    geluidloos
    houd ik mijn adem in
    en krimp even geluidloos
    naar binnen
    kom voorzichtig los van mijn huid
    en verdwaal in de holte van mijn middenrif

    mijn ogen
    zijn mijn donker
    zijn mijn wak
    van immer hoopvol terugkeren
    maar meer nog deze holte verlaten
    en wegzingen naar mijn lief
    de zon is onder
    ik kan gaan vliegen

     

    Joao Pessoa, 1 augustus 2008

  • Ganges

    bij langdurig droog
    en vooral heet weer
    neemt het peil
    van het water af
    en kristalliseren
    de daarin opgelostte
    verlangens van hen die zich wasten
    tot nauwelijks zichtbare kaleidoscopen waarin de werkelijkheid het beeld steeds weer verdraait

     

    Srinagar, 4 augustus 2012

  • flashmob

    het zou jurken waaien
    en dunne zooltjes
    aan nog dunnere draadjes die
    zou later blijken
    nieuwe herboren voeten zouden omarmen

    kussen eigenlijk

    het was onaangekondigd
    en niemand wist
    dat zij allen wisten
    dat zij op zouden staan uit de nacht
    die naar later bleek
    open te staan voor nieuwe lucht
    en nieuwe warmte

    en daarom
    als 1 volk
    stapten alle vrouwen uit bed
    en wachtten naakt op de wind
    die hen zou omhelzen en dragen
    tot in de metro
    die zenuwachtig rondreed
    om dit licht te dragen
    tot aan de randen
    van de zomers

     

    London, 24 mei 2012

  • even

    stel je voor dat
    als ik adem

    iemand
    anders elders
    exact wetend
    op dat moment
    met mij mee
    ademt

    maar dan weer
    precies andersom
    in omgekeerde volgorde

    de hoeveelheid mensen op deze aardbol
    is al jaren
    een even getal

     

    vliegtuig Amsterdam-Natal, 14 juli 2008

  • Distinctive societas

    At the wet side
    Of the thin-as-hair transparent plastic layer
    Still people are seeking for the entrance
    After having been neglected and lost
    When this societas closed its daylight and doors to entrances of whatsoever
    Not feeding them with words and bread
    And washing out their memories
    By just closing the calligraphed eyes
    which have been distorted by wet transparent images
    of a former cooperation and love with them
    who were too late to be able to be connected together eternally

     

    Tokyo, 23 oktober 2013

  • dierenrubber

    wij zijn rubber dieren
    afgegoten
    in mat geblazen tandartsmallen

    wij zijn rubber dieren
    uitgegraven uit
    tierlantijnen sediment

    wij zijn rubber dieren
    opgemetseld
    uit geleende stenen

    wij zijn rubber dieren
    latex likkend
    aanschurkend tegen vrienden van morgen

    wij zijn rubber dieren
    ruikend naar verlaten zandbakkend
    uitgewasemd kunststof

    wij zijn rubber dieren
    rubber hart
    rubber brein

    van dierenrubber zijn wij

     

    op de fiets van Schiedam naar Rotterdam, 14 oktober 2014