Kunstroute 14 oktober 2018
zijn mijn donker
zijn mijn wak
van immer hoopvol terugkeren
maar meer nog deze holte verlaten
en wegzingen naar mijn lief
de zon is onder
ik kan gaan vliegen
zijn mijn donker
zijn mijn wak
van immer hoopvol terugkeren
maar meer nog deze holte verlaten
en wegzingen naar mijn lief
de zon is onder
ik kan gaan vliegen
Deelname aan expositie bij gelegenheid van de Rotterdamse Gallery Crawl, in de Rotterdamse Salon:
Eeuwenoud vakmanschap ontmoet hedendaagse kunst
Het Koopmanshuis waarin de huidige Rotterdamse Salon is gevestigd symboliseert met zijn rijk versierde Rococotrap en het schitterend beschilderde plafond en haardpartij, handelingswinst, vooruitgang en het vertrouwen in de goede afloop ondanks tegenspoed.
Het plafond zinnebeeldt de Rotterdamse cultuur: handen uit de mouwen en niet zeuren! Het 18e eeuwse pand is een Rotterdams icoon, dat ternauwernood aan de sloophamer wist te ontsnappen. Dankzij de heren Maas en Dutilh kunnen bezoekers tijdens de Open Monumentendag op 8 en 9 september dit Rotterdamse erfgoed aanschouwen.
Met Marco Biemans, Michiel Boelaarts, Eli Dijkers, Marcel Koeleman, Astrid Meijer, Jan Sinke, Marcel Speet, Marco de Waal, Christy de Witt. Allen leden van Rotterdams kunstenaarscollectief Karmijn. Curator is Anja Berkelaar.
Onthulling kunstwerk in brons ‘Hambrouck’ ter herinnering aan predikant, VOC-dienaar en vertaler Antonius Hambrouck door ambassadeur van Taiwan’. Onthuld op 8 september 2018 door Tom Chou, ambassadeur van Taiwan en Erika Dibbets-van der Roest, predikant van de Protestantse Gemeente Schipluiden
Het initiatief voor dit herdenkingsmonument is genomen door de Historische Vereniging Oud-Schipluiden. Ontwerp en uitvoering zijn van Marcel Koeleman.
Het monument bestaat uit drie beelden in brons in opdracht van de Vereniging Oud-Schipluiden, als monument voor Antonius Hambrouck, predikant, VOC-dienaar en vertaler in Schipluiden, Holland en Mattau, Formosa. Onthuld op 8 september 2018 door de ambassadeur van Taipeh Representative Office (Taiwan) Tom Chou, en predikante ds. Erika Dibbets-van der Roest.
Antonius Hambrouck werd rond 1606 in Rotterdam geboren. Op 4 april 1632 werd Hambrouck door dominee Dionysius Spranckhuysen uit Delft bevestigd als nieuwe predikant van Schipluiden. In 1647 trad de predikant in dienst van de VOC en vertrok hij met het schip ‘Nieuw Rotterdam’ naar de Oost (Batavia). Vandaar kwam hij in 1648 in zijn standplaats Mattau op Formosa aan.
In 1659 maakte de VOC-factorij Zeelandia geen winst. De belangrijkste oorzaak was de burgeroorlog in China tussen de Mantsjoes en de troepen van krijgsheer Coxinga. Toen Coxinga Fort Zeelandia belegerde, zette hij op 24 mei 1661 de gegijzelde dominee Hambrouck in als onderhandelaar. Enige maanden later, op 16 september 1661, werd hij met zijn zoon en nog drie predikanten onthoofd.
Ik heb dit ontwerpverzoek benaderd vanuit het idee dat door en via Hambrouck een verbinding is en nog steeds wordt gelegd in meerdere opzichten. Geografisch (Schipluiden-Mattau), linguïstisch (Oud-Nederlands van de Statenvertaling en Formosaans), dominee en koopman, de mens Hambrouck en zijn activiteiten, en tussen historisch Formosa, het huidige Taiwan, en het hedendaagse Schipluiden.
Het beeld dat tegen de buitengevel van de kerk is geplaatst, legt het accent bij Hambrouck’s daden en werken. Het verbeeldt een munt in de vorm van Formosa waarop een muntteken is aangebracht dat is afgeleid van een wapen in de kerk waarop een driemaster met gehesen zeilen is afgebeeld. In de grafische vormgeving van de munt is tevens de Hollandse kustlijn verwerkt. De driemaster staat voor zowel de VOC als het wapen van Schipluy. De munt staat voor het wereldse, het pragmatische en het ondernemende, dat kenmerkend is voor de activiteiten van Hambrouck op Formosa. Op de rand van deze munt is de tekst ‘god zij met ons’ aangebracht, als verwijzing naar de Nederlandse guldens en rijksdaalders die deze tekst in het verleden bevatten en als verbinding tussen het zakelijk en geestelijk leven zoals dat symbool staat voor het leven van Hambrouck.
Het beeld dat in de kerk hangt komt letterlijk voort uit het beeld dat buiten hangt en is vormgegeven als een sobere ceremoniële staf zoals die ook gebruikt is bij de stammen in zgn Austronesische culturen op onder meer Formosa, Filipijnen en Indonesië. Deze staf staat voor de spirituele, inspirerende en intellectuele autoriteit en soevereiniteit van Hambrouck. Op de stafvoet is de volgende tekst opgenomen, een verondersteld citaat van Hambrouck zoals verwoord in het toneelstuk uit 1775 over Hambrouck van Johannes Nomsz:
‘Leef, om door deugd en moed ons hoofd met eer te kronen’.
Een derde object representeert Hambrouck’s bijdrage aan de verbinding tussen mensen en culturen via de taal. Het omvat een door Hambrouck vertaalde tekst vanuit de Statenvertaling van de Bijbel van Matthéüs 28 vs. 19 en 20 in het Sincan (een Formosaanse taal).
Hambrouck verbindt uiteindelijk mensen via zijn geloof, de VOC en de taal. En daarmee legt hij historisch de basis voor de verbinding tussen Schipluiden in Holland en Mattau in Formosa.
Uiteindelijk wil dit kunstwerk een eerbetoon zijn aan individuele toewijding, inzicht en daadkracht, waarmee het verschil wordt gemaakt in en voor grote en kleine gemeenschappen van mensen. ‘Hambrouck’ is een statement voor individuele moed, die het verschil kan maken. Het is daarmee tevens een zeer hedendaags beeld.
Zie ook:
http://historischeverenigingoud-schipluiden.nl/

Het landschap van Nederland is gemaakt en vormgegeven door mensen. Als resultaat van de symbiose van, en soms ook de strijd tussen, mens en natuur.
Archeologische artefacten zijn bij uitstek de sporen aan de hand waarvan we het verhaal uit het verleden kunnen reconstrueren. \’Symbiosis\’ verbeeldt in 9 staalgrafieken de ontstaansgeschiedenis van dit landschap aan de hand van in mijn herinnering teruggevonden sporen van het verhaal van twee vrienden, een jongen en zijn hond, die ik ergens in de wereld tegenkwam, veilig slapend naast elkaar, en die voor mij symbool zijn voor het verbond, strijdend en verbindend, dat tussen mens en natuur gesloten kan worden.
Uitvoering in Corten-staal.
Houtgrafiek is fysieke, drie-dimensionale grafiek. Ik maak het uit 1 stuk in formaten tot ongeveer 250 x 100 cm.
These photographic images are taken just as they presented themselves somewhere, in a complete different context compared to this art gallery. Nevertheless, the expression of these images here are to say equivalent to images ‘once there’. But they do also exist on their own, made specific and given meaning by your personal impression: the aesthetic experience enables you to connect exclusiveley with this image and viceversa.
As an artist and a poet I explore the expressive capacity of image and word, assuming that there is much more to see and to hear than there is at first glance. Pictures and language, despite their high level of ‘cognitive reality’, still hide unknown meanings and expressions. It is then necessary to distract the viewer from day-to-day and routine observations in order to enable him and her to get an idea of what kind of truth is behind the image, and behind the words of the poem.
The North American photographer Alfred Stieglitz (1864-1946) is recognized as one of the first artist who went beyond reality by real photographic images. Someone who made the first abstract photographs by intention. He made series of photographs of clouds, mostly without indication of time and place in it. He called them Equivalents.
‘Het punt is potentie, is mogelijkheid. Het is ALLES en NIETS, het begin en het einde. Het punt – en in wat volgt ook de stip, de zichtbare manifestatie van het onstoffelijke punt – is het begin, de geboorte, het principe, de oorsprong, het centrum, het vertrekpunt, het eindpunt, de kleinste grafische eenheid.
In het Hebreeuws betekent het punt: oorsprong (Sjekinah). Volgens de Kabbala, in de Zohar, is de schepping een proces dat zijn oorsprong heeft in het goddelijke NIETS (het Ain Soph) en ontwikkelt naar het goddelijk IETS. Eerst bracht de Allerverborgenste een enkel punt voort, de sefira, de eerste kether of goddelijke emanatie. Hij is de eerste van tien sefirot, goddelijke zelfopenbaringen, waarvan het middelpunt (de as, de spil) het dominerende mannelijke tif’eret is, de dynamische kreativiteit: zon, koning, bruidegom, man … Tegenover tif’eret staat, het vrouwelijke malkut: maan, koningin, bruid, vrouw, … De vereniging van beide in een punt, de hierosgamos, is de perfectie. De scheiding betekent ramp en onheil. Dit binaire principe, grafisch twee punten, verwijst eveneens naar de limieten van de mens: leven en dood, geboren worden en sterven. Beide antagonismen zijn elkaars negatie, gesymboliseerd in de twee zuilen van de tempel van Salomo: Jachin, de zon, en Boas, de maan’
Mark Verstockt
In: De genesis van de vorm, van chaos tot geometrie. Gent 1992
print op Hahnemühle FineArt papier
genummerd
2019
formaten tot 40/80 x 80 cm